می روم زیر باران بی تو...
دیگر برای گفتن بهانه نیست!
خشک است گلوی حرف های هر روزی !
از چه بگوییم ؟
از عشق ؟
از امید ؟
از روزهایی که در فرار می گذرد ؟
از چه بگوییم؟
از تیک و تاک ساعت و چهار سوی یک اتاق و تنهایی ؟
یا از شبهایی که جای روز می شود و روزهایی که هیچ ؟
در پی چه باشیم؟
آینده ای نامعلوم؟
حقهایی که می خورند و یا عشقهایی که می کشند ؟
کدام ؟
تنها می بینیم ?
سکوت می کنیم
و می شکنیم !!!
با اینهمه ? تنها یک کاش باقی می ماند ...
کاش هیچگاه بزرگ نمی شدیم ...
کاش ...
مــــی گــــویــنــد ســـــاده ام،،،
مـــی گـــویـــنـــد تــــو مــــرا با یــک جمـــــلـــه یـــک لبـــــخـنـــد،،،
بــه بــازی میـــــگیــــری ... ... ... ... ... ...
مــــــیگـــــوینــــد تـــرفنــدهـــایت، شـــیطنـــت هــــایت و دروغ هایـــت را نمــــی فهمــــم ...
مــــــیگویند ســــادهام
اما تـــــو این را باور نکن
مــــــــن فـــــقــــــط دوســـتـــــت دارم، همیـــــــــن!!!!
و آنــــها ایــــن را نمـــــــیفــــهمنــــد ....
| Design By : Pars Skin |
